Nga Timo Flloko Los Anxhelesi është thuajse në anën tjetër të botës, nëntë orë larg Shqipërisë dhe Kosovës, kur lind dielli këtu atje në Kaliforni perëndon. Mëngjesi i asaj të marte (të këqijat shpesh sipas një fiksimi bestyt, ngjasin të martave..), ishte i mugët, kishte diçka brerëse në heshtjen e zbrazët dhe ngathtësinë e asaj […]readmore
Nga Altin Dangëllia Florian Binaj, që prej disa kohësh tashmë e ka lënë rolin e humoristit dhe drejton një emision, ku çdo javë bën edhe një monolog, këtë radhë kishte prekur një problem të drejtë. Atë të degradimit të artit në Shqipëri, ku çdo njeri që ka klikime, sot e quan veten artist. Ai fliste […]readmore
Nga Florian Binaj Një gjë që më bën përshtypje sidomos vitet e fundit, është që sado numri i artistëve është shtuar jashtë mase shumë, cilësia e artit ka rënë përtokë… Normalisht duhej të ishte e kundërta, por kur sheh që të shumtë janë ata që vetëquhen artistë pastaj bëjnë këngën e parë, vetëquhen artistë pastaj […]readmore
Nga Ilir Çumani Vite më parë, (kur ishte gjallë), aktori i madh i skenës dhe i ekranit shqiptar Kadri Roshi, pati një takim me simpatizantët e tij dhe artëdashësit në qytetin e Lushnjës. Në atë takim të përzemërt që zhvillohej në sallën e kinoteatrit të atij qyteti, ai do të rrëfente para publikut të pranishëm […]readmore
Nga Ardian Vehbiu, Shkrimtar Këto ditë iu dha publikut – dhe kulturës shqipe – versioni digjitalisht i restauruar i filmit të Kinostudios Shqipëria e Re “Gjeneral Gramafoni” (1978), me regji nga Viktor Gjika, skenar nga Vath Koreshi dhe muzikë të përpunuar nga Aleksandër Peçi, ku edhe luajnë një numër aktorësh nga më të njohurit e […]readmore
Nga Altin Dangëllia Ne shqiptarët, sidomos pas viteve ’90, nuk para shquhemi për ndonjë dashuri të madhe për njëri-tjetrin. As për vlerësimin e tjetrit, kur ai ecën përpara në jetë. Përkundrazi, vetëm vjellim vrer për tjetrin. Me kalimin e viteve, ndryshe nga koha e komunizmit, mund të kemi fituar pasuri e të mira materiale, por […]readmore
Nga Bardhyl Bejo Flora quhej komshia ime, një grua kaq fisnike, të cilën rrallë mund t’a hasësh. Ka kohë që ka ndëruar jetë dhe shpresoj se në se më ndjek, nuk do të zhgënjehet nga vërtetësia e fjalëve që po them për të, aq më tepër kur tani është bashkë me të shoqin e saj […]readmore
Nga Timo Flloko E përcollëm në ditën e heshtjes, një natë pas së premtes së zezë dhe veç disa orë përpara ringjalljes së Krishtit, në ditën e Pashkëve… si të ringjallej dhe ai, jo vetëm prej shtegtimit të shpirtit të tij të butë, të brishtë në ndjenja dhe aq elegant e i përkorë, por dhe […]readmore
Nga Leonard Veizi Ajo është monument i gjallë. Dhe qëndron e ulur në fronin e artë. Në dorë nuk mban skeptërin e mbretëreshës dhe as kurorë me diamante nuk vendos mbi kokë. Titujt shkresorë, me vulë e firmë nuk mund t’i mbajë dot në çantën e dorës, por ata verbalë të hedhur në eter mbulojnë […]readmore